Stroik daje wygodny punkt odniesienia, a słuch pomaga sprawdzić, jak dźwięki współbrzmią. To umiejętności, które mogą się uzupełniać: korzystanie z tunera nie oznacza rezygnacji z uważnego słuchania.
Najpierw ustal punkt odniesienia
Upewnij się, do jakiego stroju odnosi się materiał, z którym pracujesz. Instruktor opisuje strojenie gitary z pomocą tunera oraz standardowe nazwy pustych strun. Zwróć uwagę na oznaczenia: w polskiej tradycji dźwięk zapisywany międzynarodowo jako B bywa nazywany H.
Gdy korzystasz ze stroika, sprawdzaj wskazanie dla pojedynczej struny. Jeżeli nie masz pewności, czy obracasz właściwy klucz lub dokąd powinien zmierzać dźwięk, poproś nauczyciela o pokazanie tego na swoim instrumencie. Nie dokręcaj struny w pośpiechu na podstawie niejasnego wskazania.
Przed porównaniem sprawdź, czy materiał nie używa innego stroju niż standardowy. Nazwy strun odnoszą się wtedy do innego punktu wyjścia. Stroik nie zastępuje też sprawdzenia, czy właściwie rozpoznajesz strunę, której dźwięk właśnie słyszysz.
Posłuchaj współbrzmienia
Po dostrojeniu zagraj znany akord i zwróć uwagę, czy brzmi zgodnie z oczekiwaniem. Słuch można rozwijać stopniowo, także przez uważne porównywanie dźwięków i melodii. Strona Guitar Lab opisuje lekcje dopasowywane do doświadczenia ucznia; wybór sposobu pracy warto omówić indywidualnie.
Ilustracja poglądowa. Nie przedstawia rzeczywistej lekcji ani miejsca klienta.